لوگو وکیل
سبد خرید

قرارداد سوشال مدیا

2 دیدگاه
تا پایان تخفیف
ساعت‌
دقیقه
ثانیه

129.000 تومان

اصلاح‌شده بر اساس تجربه اختلافات حقیقی
این قرارداد دوره‌ای بازبینی و بهینه می‌شوند
تاریخ بروزرسانی

1404/10/04

توضیحات

قرارداد سوشال مدیا چیست؟

قرارداد سوشال مدیا یا قرارداد مدیریت شبکه های اجتماعی، یک توافق نامه بین افراد یا شرکت ها و یک مدیر سوشال مدیا یا آژانس مربوطه است که وظایف و مسئولیت های مدیریت حساب های شبکه های اجتماعی را تعیین می کند. این قرارداد معمولاً شامل جزئیاتی مانند نوع خدمات ارائه شده، مدت زمان قرارداد، هزینه ها و پرداخت ها، و همچنین حقوق و تعهدات هر دو طرف است.

 

برای دانلود نمونه قرارداد سوشال مدیا کلیک کنید

 

برخی از عناصر کلیدی که ممکن است در یک قرارداد سوشال مدیا ذکر شوند عبارتند از:

1. دامنه خدمات: مشخص کردن اینکه کدام شبکه های اجتماعی مدیریت خواهند شد و چه نوع محتوایی منتشر خواهد شد.

2. مدت زمان قرارداد: تعیین بازه زمانی که قرارداد معتبر خواهد بود و شرایط تمدید یا خاتمه آن.

3. هزینه ها و پرداخت ها: جزئیات مربوط به مبلغ پرداختی، زمان بندی پرداخت ها و هرگونه هزینه اضافی.

4. حقوق مالکیت: تعیین اینکه محتوای تولید شده تحت مالکیت چه کسی خواهد بود.

5. تعهدات و مسئولیت ها: وظایف و انتظارات هر دو طرف، از جمله زمان بندی پست ها، تعامل با دنبال کنندگان و گزارش دهی.

6. محرمانگی و عدم افشا: توافق بر سر حفظ اطلاعات محرمانه و عدم افشای اطلاعات حساس.

7. شرایط فسخ قرارداد: شرایطی که تحت آن هر یک از طرفین می توانند قرارداد را خاتمه دهند.

این قراردادها به شفاف سازی انتظارات و جلوگیری از سوء تفاهمات بین طرفین کمک می کنند.

بند های مهم قرارداد سوشال مدیا کدامند؟

در قراردادهای مدیریت سوشال مدیا، بندهای مهمی وجود دارند که باید به دقت مورد توجه قرار گیرند. این بندها به طور کلی شامل موارد زیر می شوند:

1. محدوده خدمات: توضیح دقیق درباره اینکه چه خدماتی ارائه خواهد شد، مثلاً تولید محتوا، مدیریت حساب ها، پاسخ به نظرات و پیام ها، تحلیل داده ها و غیره.

2. زمان بندی و مدت قرارداد: تعیین مدت زمان قرارداد و زمان بندی برای تحویل کارها و گزارش ها.

3. هزینه و پرداخت ها: جزئیات مربوط به هزینه های خدمات و شرایط پرداخت، شامل دوره های پرداخت و هرگونه هزینه اضافی.

4. مالکیت محتوا: مشخص کردن اینکه مالکیت محتوای تولید شده در طول قرارداد به چه کسی تعلق دارد.

5. حفظ حریم خصوصی و محرمانگی: تعهد به حفظ محرمانگی اطلاعات و داده های مشتری و عدم افشای آن به اشخاص ثالث.

6. مسئولیت ها و تعهدات طرفین: توضیح مسئولیت ها و تعهدات هر دو طرف در اجرای قرارداد.

7. شرایط فسخ قرارداد: شرایط و رویه های مربوط به فسخ قرارداد توسط هر یک از طرفین.

8. معیارهای عملکرد: تعیین معیارهای مشخص برای ارزیابی عملکرد و موفقیت مدیریت سوشال مدیا.

9. حل و فصل اختلافات: مکانیزم هایی برای حل و فصل اختلافات احتمالی که ممکن است در طول اجرای قرارداد به وجود آید.

10. قوانین و مقررات حاکم: تعیین قوانین و مقرراتی که بر قرارداد حاکم خواهند بود.

بررسی دقیق و شفاف سازی هر یک از این بندها می تواند به جلوگیری از بروز مشکلات و سوءتفاهم ها در طول اجرای قرارداد کمک کند.

 

قرارداد سوشال مدیا

قرارداد سوشال مدیا مناسب چه کسانی است؟

قرارداد سوشال مدیا برای افرادی مناسب است که به هر نحوی در زمینه مدیریت، تولید محتوا، تبلیغات و بازاریابی در شبکه های اجتماعی فعالیت می کنند. این افراد می توانند شامل موارد زیر باشند:

1. مدیران شبکه های اجتماعی: افرادی که مسئولیت مدیریت حساب های اجتماعی یک برند یا شرکت را بر عهده دارند.

2. تولیدکنندگان محتوا: افرادی که محتوای متنی، تصویری یا ویدئویی برای شبکه های اجتماعی تولید می کنند.

3. اینفلوئنسرها: افرادی که در شبکه های اجتماعی تأثیرگذار هستند و با برندها برای تبلیغ محصولات یا خدمات همکاری می کنند.

4. شرکت ها و برندها: کسب وکارهایی که می خواهند حضور قوی تری در شبکه های اجتماعی داشته باشند و برای این کار نیاز به همکاری با متخصصان دارند.

5. آژانس های دیجیتال مارکتینگ: شرکت هایی که خدمات مدیریت شبکه های اجتماعی را به مشتریان خود ارائه می دهند.

6. فریلنسرها: افرادی که به صورت مستقل خدمات مرتبط با سوشال مدیا ارائه می دهند.

این قراردادها معمولاً مواردی مانند محدوده کار، مدت زمان همکاری، حقوق و دستمزد، مالکیت محتوا و سایر شرایط همکاری را مشخص می کنند.

مزایا استفاده از قرارداد سوشال مدیا

1. وضوح نقش ها و مسئولیت ها

2. حفاظت از حقوق معنوی و محتوا

3. تعیین دقیق زمانبندی و مهلت ها

4. مشخص کردن شرایط مالی و پرداخت ها

5. مدیریت انتظارات و اهداف

6. حفظ حریم خصوصی و اطلاعات محرمانه

7. تعریف شرایط فسخ قرارداد و خاتمه همکاری

8. مشخص کردن معیارهای ارزیابی عملکرد

9. حفاظت قانونی در برابر نقض قرارداد

10. ایجاد چارچوبی برای حل و فصل اختلافات

معایب عدم استفاده از قرارداد سوشال مدیا

1. عدم حفاظت قانونی

2. افزایش خطر بروز سوءتفاهمات

3. نبود مرجع برای حل اختلافات

4. محدودیت در پیگیری حقوقی

5. کاهش اعتماد بین طرفین

6. عدم تعریف دقیق وظایف و مسئولیت ها

7. احتمال بروز مشکلات مالی

8. ضعف در مدیریت زمان و منابع

9. کاهش شفافیت در همکاری ها

10. احتمال نقض حریم خصوصی و امنیت اطلاعات

 

تحلیل اشتباهات رایج در قرارداد مدیریت سوشال مدیا

 

اشتباه رایج توضیح حقوقی راهکار عملی
۱. شرح خدمات کلی و بدون تفکیک پلتفرم این بزرگترین و رایج‌ترین اشتباه است. عبارت “مدیریت شبکه‌های اجتماعی” از نظر حقوقی مبهم است. موضوع قرارداد باید دقیق و معین باشد. استراتژی، نوع محتوا و نحوه تعامل در اینستاگرام با لینکدین یا تلگرام کاملاً متفاوت است. اگر تعهدات برای هر پلتفرم به صورت مجزا تعریف نشود، مجری (آژانس) می‌تواند با تمرکز بر روی ساده‌ترین پلتفرم، ادعای انجام تعهد کند در حالی که سایر کانال‌های مهم کارفرما (برند) رها شده‌اند. تهیه “پیوست جامع شرح خدمات به تفکیک هر پلتفرم”:
یک جدول دقیق تهیه شود که در آن تمام پلتفرم‌های مورد توافق (اینستاگرام، لینکدین، تلگرام و…) و خدمات مربوط به هر یک به تفکیک ذکر گردد:
برای اینستاگرام: “تولید و انتشار ۱۵ پست و ۹۰ استوری در ماه، پاسخگویی به دایرکت‌ها.”
برای لینکدین: “تولید و انتشار ۴ مقاله تخصصی در ماه، مدیریت ارتباطات و شبکه‌سازی.”
برای تلگرام: “مدیریت کانال و انتشار روزانه محتوای مرتبط.”
باید مشخص شود مسئولیت تهیه محتوای خام (عکس، ویدیو، مقالات تخصصی) با چه کسی است.
۲. عدم تعیین “شاخص‌های کلیدی عملکرد” (KPIs) قابل اندازه‌گیری اگر در قرارداد مشخص نشود که “موفقیت” کمپین چگونه تعریف و سنجیده می‌شود، کارفرما هیچ ابزاری برای ارزیابی عملکرد مجری نخواهد داشت. وعده‌های کلی مانند “افزایش تعامل” یا “رشد پیج” قابل استناد و اندازه‌گیری نیستند. درج “بند اهداف و شاخص‌های کلیدی عملکرد به تفکیک پلتفرم”:
اهداف باید مشخص، قابل اندازه‌گیری، قابل دستیابی، مرتبط و زمان‌بندی شده (SMART) باشند.
اهداف اینستاگرام: “افزایش نرخ تعامل (Engagement Rate) به میانگین ۲٪”، “جذب ماهانه ۱۰۰۰ فالوور ارگانیک”.
اهداف لینکدین: “دریافت ماهانه ۲۰ سرنخ فروش (Lead) از طریق محتوا”، “افزایش بازدید ماهانه صفحه شرکت به میزان ۳۰٪”.
بهتر است به جای “تضمین”، از عبارت “تعهد به تلاش برای دستیابی” به این اهداف استفاده شود.
۳. ابهام در “مالکیت محتوا” و “حق استفاده گسترده” توسط برند طبق قانون، پدیدآورنده اثر (یعنی مجری یا آژانس) مالک معنوی محتوای تولیدی است. اگر در قرارداد تکلیف مشخص نشود، کارفرما صرفاً حق استفاده از آن محتوا را در همان پلتفرمی که برای آن تولید شده، خواهد داشت. این یعنی برند نمی‌تواند از یک ویدیو یا طرح گرافیکی که برای اینستاگرامش ساخته شده، در وب‌سایت یا بیلبورد خود استفاده کند. تنظیم “بند شفاف مالکیت محتوا و مجوز استفاده گسترده”:
“کلیه حقوق مادی و فکری تمامی محتواهای تولید شده در چارچوب این قرارداد (شامل متن، عکس، گرافیک، ویدیو و فایل‌های منبع)، پس از تسویه حساب کامل هر دوره، به صورت انحصاری، دائمی و غیرقابل فسخ به کارفرما منتقل می‌گردد و کارفرما مجاز است از این محتواها در هر زمان و در هر رسانه و پلتفرمی (اعم از دیجیتال، چاپی یا محیطی) که صلاح بداند، بدون نیاز به کسب اجازه مجدد، استفاده نماید.”
۴. فقدان فرآیند مشخص برای “تأیید محتوا” قبل از انتشار محتوای منتشر شده، نماینده و صدای برند شماست. اگر فرآیندی برای بازبینی و تأیید محتوا توسط کارفرما پیش‌بینی نشود، این ریسک بزرگ وجود دارد که محتوایی منتشر شود که با هویت و استراتژی برند همخوان نیست یا حاوی اطلاعات نادرست است. تعریف “فرآیند گام به گام تولید و تأیید محتوا”:
“مجری موظف است تقویم محتوایی ماهانه (شامل پیش‌نویس کامل محتوا برای تمام پلتفرم‌ها) را حداقل پنج روز کاری قبل از شروع ماه، جهت بازبینی برای کارفرما ارسال نماید. کارفرما ظرف مدت ۲ روز کاری نظرات اصلاحی خود را اعلام نموده و انتشار هرگونه محتوا منوط به کسب تأیید نهایی و کتبی از سوی کارفرما می‌باشد.”
۵. عدم تفکیک “بودجه تبلیغات” از “حق‌الزحمه مدیریت” در کمپین‌های پولی، دو نوع هزینه وجود دارد: ۱) بودجه‌ای که مستقیماً به پلتفرم (متا، گوگل و…) پرداخت می‌شود (Ad Spend) و ۲) دستمزد آژانس برای مدیریت آن کمپین. ادغام این دو مبلغ در یکدیگر، شفافیت مالی را از بین برده و کارفرما متوجه نمی‌شود که چه میزان از پول او صرفاً دستمزد مجری است. ایجاد “بند مجزا برای مدیریت تبلیغات و بودجه”:
بودجه تبلیغات: “بودجه ماهانه تبلیغات به مبلغ ….. ریال توسط کارفرما تأمین و مستقیماً به حساب تبلیغاتی (Ad Account) وی واریز می‌شود.”
حق‌الزحمه مدیریت: “حق‌الزحمه مجری برای مدیریت و بهینه‌سازی کمپین‌های تبلیغاتی، معادل X درصد از بودجه مصرفی یا مبلغ مقطوع Y ریال در ماه می‌باشد که به صورت جداگانه به حق‌الزحمه اصلی قرارداد اضافه می‌گردد.”
۶. فقدان “بند حفظ محرمانگی” (NDA) مجری به اطلاعات استراتژیک، داده‌های فروش، و اطلاعات مشتریان شما دسترسی پیدا می‌کند. عدم وجود یک تعهدنامه محرمانگی، این ریسک را ایجاد می‌کند که این اطلاعات حساس به دست رقبا بیفتد یا مورد سوءاستفاده قرار گیرد. درج “بند تعهد به حفظ محرمانگی اطلاعات”:
“مجری متعهد می‌گردد کلیه اطلاعات فنی، تجاری، مالی و استراتژیک کارفرما را که در جریان انجام این قرارداد به آن‌ها دسترسی پیدا می‌کند، کاملاً محرمانه تلقی نموده و از افشای آن به هر شخص ثالثی، بدون کسب اجازه کتبی کارفرما، اکیداً خودداری نماید. این تعهد تا ۲ سال پس از خاتمه قرارداد نیز معتبر است.”
۷. سکوت در مورد “فرآیند تحویل کامل دارایی‌ها” در پایان قرارداد در پایان همکاری، آژانس باید تمام دارایی‌های دیجیتال را به صورت کامل و سالم به کارفرما تحویل دهد. این دارایی‌ها فقط شامل رمز عبور پیج‌ها نیست، بلکه شامل تمام فایل‌های خام و قابل ویرایش محتواها، گزارش‌ها و داده‌های تحلیلی نیز می‌شود. تنظیم “بند خاتمه همکاری و فرآیند تحویل دارایی‌ها”:
“در زمان خاتمه قرارداد به هر دلیل، مجری موظف است ظرف مدت ۷۲ ساعت، کلیه موارد زیر را به کارفرما تحویل دهد: ۱) رمز عبور و کلیه دسترسی‌های مدیریتی (Admin) به تمام حساب‌های کاربری، ۲) آرشیو کامل و دسته‌بندی شده تمامی محتواهای تولید شده، ۳) کلیه فایل‌های منبع و قابل ویرایش (مانند فایل‌های PSD فتوشاپ، فایل‌های پروژه پریمیر و…)، ۴) کلیه گزارش‌های عملکرد تهیه شده در طول دوره قرارداد.”

1 دیدگاه برای قرارداد سوشال مدیا

  1. ارسلان اعتمادی

    قرارداد سوشال مدیا خیلی به دردم خورد مخصوصا بخش تعیین اهداف و نحوه گزارش دهی فقط یه سوال این قرارداد برای پلتفرم های جدید مثل تیک تاک هم کاملا جواب میده یا باید آپدیت بشه؟

    • فول فایل

      بله میتونید استفاده کنید

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *