توضیحات
صدهای پیدرپی دستگاه کارتخوان در ساعت اوج شلوغی، نباید شریک سرمایهگذار را فریب دهد که وارد معدن طلا شده است، چرا که صنعت غذا بیشترین نرخ «نشت نقدینگی» و «هدررفت پنهان» را دارد. در شراکتهای غذایی، حیاتیترین دارایی که اغلب نادیده گرفته میشود، مالکیت «دستور پخت» و سسهای مخصوص است. اگر آشپز (که شریک کاری است) فردا روزی قهر کند و برود، آیا حق دارد همان طعم را در مغازه روبرویی ارائه دهد؟ قرارداد باید به صراحت فرمول غذاها را جزو اسرار تجاری و دارایی مشترک مجموعه بداند و برای افشای آن جریمه سنگین تعیین کند. معضل دیگر، نحوه محاسبه سود در برابر «ضایعات» است؛ در پایان هر شب مقداری مواد اولیه دور ریخته میشود یا غذاهایی به دلیل اشتباه پرسنل مرجوع میگردند. اگر توافق نشود که هزینه این ضایعات تا چه سقفی پذیرفته است و مازاد بر آن باید از سهم چه کسی (معمولاً مدیر داخلی) کسر شود، سود مجموعه در سطلهای زباله ناپدید خواهد شد. علاوه بر این، تقسیم وظایف در خریدهای روزانه بسیار مهم است تا از تبانی احتمالی مسئول خرید با تامینکنندگان مواد اولیه و فاکتورسازیهای صوری جلوگیری شود.
قرارداد مشارکت فست فود چیست؟
قرارداد مشارکت فست فود یک توافق نامه قانونی بین دو یا چند طرف است که با هدف راه اندازی و مدیریت یک کسب وکار فست فود بسته می شود. این قرارداد معمولاً شامل جزئیات مربوط به نحوه تقسیم سود و زیان، میزان سرمایه گذاری هر یک از طرفین، وظایف و مسئولیت های هر شریک، و شرایط مدیریت کسب وکار می شود.
دانلود نمونه قرارداد مشارکت فست فود
بند های مهم قرارداد مشارکت فست فود کدامند؟
در قرارداد مشارکت فست فود، بندهای مهمی وجود دارد که باید به دقت تنظیم و بررسی شوند. برخی از این بندها عبارتند از:
1. مشخصات طرفین قرارداد: اطلاعات کامل و دقیق هر دو طرف قرارداد شامل نام، نام خانوادگی، شماره تماس و آدرس.
2. موضوع قرارداد: توضیح دقیق در مورد نوع همکاری و فعالیت هایی که در قالب این قرارداد انجام خواهد شد.
3. مدت زمان قرارداد: تاریخ شروع و پایان قرارداد و همچنین شرایط تمدید آن.
4. سهم الشرکه و سرمایه گذاری: جزئیات مربوط به میزان سرمایه گذاری هر یک از طرفین و نحوه تقسیم سود و زیان.
5. تعهدات و وظایف طرفین: شرح وظایف و مسئولیت های هر یک از طرفین در قبال یکدیگر و در قبال کسب و کار.
6. محل فعالیت: تعیین مکان یا مکان های فعالیت و شرایط مربوط به اجاره یا مالکیت آن.
7. مدیریت و تصمیم گیری: نحوه مدیریت کسب و کار و فرآیندهای تصمیم گیری در مورد مسائل کلیدی.
8. موارد مالی و حسابداری: مسائل مربوط به حسابداری، گزارش دهی مالی و نحوه تقسیم سود.
9. حقوق مالکیت فکری و برند: شرایط مربوط به استفاده از نام تجاری، لوگو و سایر حقوق مالکیت فکری.
10. شرایط فسخ قرارداد: شرایط و رویه های مرتبط با فسخ قرارداد و تعهدات پس از فسخ.
11. حل و فصل اختلافات: روش های حل اختلافات، مانند میانجی گری یا داوری.
12. قوانین حاکم: تعیین قوانین و مقرراتی که بر قرارداد حاکم خواهند بود.
تنظیم دقیق و شفاف این بندها می تواند از بروز اختلافات و سوء تفاهم های احتمالی جلوگیری کند و به موفقیت همکاری کمک کند. توصیه می شود که پیش از امضای قرارداد، با مشاوران حقوقی مشورت شود.
قرارداد مشارکت فست فود مناسب چه کسانی است؟
قرارداد مشارکت فست فود می تواند برای افرادی مناسب باشد که قصد دارند با همکاری و هم سرمایه گذاری با دیگران یک فست فود راه اندازی کنند. این شامل گروه های زیر می شود:
1. کارآفرینان و سرمایه گذاران: افرادی که تمایل دارند در صنعت غذایی سرمایه گذاری کنند و به دنبال شریکی برای مدیریت یا تامین منابع مالی هستند.
2. آشپزان و سرآشپزان حرفه ای: افرادی که مهارت های فنی و تجربه لازم در صنعت غذایی دارند و به دنبال شریک مالی برای راه اندازی کسب وکار خود هستند.
3. شرکای تجاری: دو یا چند نفر که تصمیم گرفته اند با هم در یک کسب وکار فست فود سرمایه گذاری کنند و هر کدام نقش خاصی در مدیریت یا اجرایی داشته باشند.
4. صاحبان فست فودهای موجود: کسانی که به دنبال گسترش کسب وکار خود هستند و می خواهند با شریک جدید امکانات یا شعبه های جدیدی راه اندازی کنند.
5. سرمایه گذاران منفعل: افرادی که تمایل دارند به عنوان شریک سرمایه گذار بدون دخالت مستقیم در مدیریت روزمره کسب وکار باشند.
این قرارداد به تنظیم نحوه همکاری، تقسیم سود و زیان، وظایف و مسئولیت ها، و دیگر جزئیات مربوط به مشارکت کمک می کند و می تواند ریسک ها و اختلافات احتمالی را کاهش دهد.
مزایا استفاده از قرارداد مشارکت فست فود
البته، در زیر چند تیتر برای مزایای استفاده از قرارداد مشارکت فست فود آمده است:
1. تقسیم ریسک و هزینه ها
2. تجربه و تخصص مشترک
3. افزایش سرمایه گذاری و منابع مالی
4. دسترسی به بازارهای جدید
5. بهبود کیفیت و نوآوری در محصولات
6. افزایش قدرت رقابتی
7. استفاده از شبکه توزیع گسترده تر
8. بهبود مدیریت و عملیات
9. افزایش سرعت رشد و توسعه
10. تقویت برند و شناخت بهتر در بازار
معایب عدم استفاده از قرارداد مشارکت فست فود
۱. عدم وضوح در تقسیم مسئولیت ها
۲. بروز اختلافات مالی
۳. نبود چارچوب قانونی برای حل اختلاف
۴. کاهش اعتماد بین شرکا
۵. عدم حفاظت از حقوق مالکیت فکری
۶. مشکلات در مدیریت و اداره کسب وکار
۷. ریسک های بالاتر در سرمایه گذاری
۸. نبود برنامه ریزی و استراتژی مشخص
۹. ضعف در کنترل کیفیت و استانداردها
۱۰. احتمال بروز مسائل قانونی و مالیاتی
تحلیل اشتباهات رایج در “قرارداد مشارکت فست فود”
| اشتباه رایج | توضیح حقوقی | راهکار |
| ۱. عدم تعیین قالب حقوقی مشارکت (شرکت مدنی یا شرکت تجاری ثبت شده؟) | این مهمترین و تعیینکنندهترین اشتباه است. یک “قرارداد مشارکت” ساده و ثبت نشده، از نظر قانونی یک “شرکت مدنی” (موضوع مواد ۵۷۱ به بعد قانون مدنی) ایجاد میکند. در شرکت مدنی، شخصیت حقوقی مستقلی وجود ندارد و مهمتر از آن، مسئولیت شرکا در برابر دیون و بدهیهای مشارکت، نامحدود و تضامنی است. یعنی اگر کسبوکار بدهکار شود، طلبکاران میتوانند برای وصول کل طلب خود، به اموال شخصی هر یک از شرکا مراجعه کنند. این در حالی است که با ثبت یک “شرکت تجاری” (مانند شرکت با مسئولیت محدود)، شخصیت حقوقی مستقلی ایجاد شده و مسئولیت شرکا به آورده آنها در شرکت محدود میشود. | انتخاب و تصریح قالب حقوقی: برای هر کسبوکار جدی، بهترین و امنترین راه، ثبت یک شرکت تجاری (معمولاً “شرکت با مسئولیت محدود”) در اداره ثبت شرکتها است. در این حالت، تمام جزئیات مشارکت در اساسنامه شرکت درج میشود. اگر به هر دلیلی اصرار بر قالب “شرکت مدنی” دارید، باید قراردادی بسیار دقیق و مفصل تنظیم کنید که تمام ریسکهای ناشی از آن را پوشش دهد و صراحتاً در قرارداد قید شود که “این مشارکت، یک شرکت مدنی موضوع قانون مدنی است.” |
| ۲. ابهام در آورده شرکا و نحوه ارزشگذاری آوردههای غیرنقدی | در یک فست فود، آوردهها متنوع است: یکی پول نقد میآورد، دیگری ملک مغازه، شخص سوم تجهیزات، و نفر چهارم “دانش فنی”، “دستور پخت خاص” یا “مدیریت”. اگر این آوردههای غیرنقدی (مانند ملک یا دانش فنی) به صورت دقیق و مورد توافق ارزشگذاری نشوند، تعیین سهمالشرکه (درصد مالکیت) هر شریک غیرممکن شده و اساس تقسیم سود و زیان و تصمیمگیریها از بین میرود. | ایجاد جدول دقیق “آورده شرکا” و ارزشگذاری رسمی: یک ماده یا پیوست کامل به قرارداد اختصاص دهید که در آن آورده هر شریک به تفکیک لیست شود. – آورده نقدی: مبلغ دقیق ذکر شود. – آورده غیرنقدی (ملک، تجهیزات): مشخصات کامل آنها ذکر شده و ارزش ریالی آنها یا بر اساس توافق کتبی همه شرکا یا (در حالت ایدهآل) بر اساس نظریه کارشناس رسمی دادگستری تعیین و در قرارداد قید شود. – آورده معنوی (دانش فنی، مدیریت): این سختترین بخش است. باید با توافق کامل، ارزشی معادل درصدی از سهمالشرکه برای این نوع آورده در نظر گرفته شود. |
| ۳. فقدان تعریف دقیق برای “سود خالص” و مکانیزم تقسیم زیان | توافق بر سر “تقسیم سود ۵۰-۵۰” بدون تعریف “سود” بیمعناست. آیا سود قبل از کسر هزینههای استهلاک تجهیزات محاسبه میشود؟ آیا حقوق شریکی که مدیریت میکند، جزو هزینههاست یا سهم او از سود است؟ همچنین، شرکا اغلب از پیشبینی نحوه تقسیم زیان غافل میشوند. | ایجاد بند شفاف “نحوه محاسبه و تقسیم سود و زیان”: “سود خالص عبارت است از کل درآمدهای حاصله در یک دوره مالی (مثلاً سه ماهه) منهای کلیه هزینههای قابل قبول شامل: هزینه مواد اولیه، حقوق و دستمزد پرسنل، اجارهبها، قبوض، مالیات، هزینههای بازاریابی و استهلاک تجهیزات. سود خالص محاسبه شده به نسبت سهمالشرکه میان شرکا تقسیم میگردد.” باید تکلیف زیان احتمالی نیز روشن شود (معمولاً به نسبت سهمالشرکه). |
| ۴. عدم تعیین مدیر یا مدیران و حدود اختیارات آنها | چه کسی مسئول استخدام و اخراج پرسنل است؟ چه کسی حق امضای چک یا قرارداد با تأمینکنندگان را دارد؟ اگر این موارد مشخص نباشد، یا کارها به دلیل عدم وجود مسئول مشخص قفل میشود، یا اقدامات یک شریک، تعهدات ناخواستهای را بر دیگران تحمیل میکند. | تعیین تکلیف “مدیریت و اداره مشارکت”: – مدیر اجرایی: یک یا چند نفر به عنوان مدیر اجرایی با وظایف مشخص تعیین شوند. (مثلاً: “مسئولیت کلیه امور اجرایی و روزمره فست فود بر عهده شریک الف میباشد.”). – اختیارات مالی: حدود اختیارات مالی مدیر باید مشخص شود. (مثلاً: “امضای کلیه چکها و اسناد تعهدآور مالی باید به صورت مشترک با امضای شریک الف و شریک ب باشد.”). |
| ۵. عدم وجود “استراتژی خروج” و شرایط انحلال (Buy-Sell Agreement) | شراکتها ممکن است به دلایل مختلفی (اختلاف، فوت، مهاجرت) به پایان برسند. اگر از قبل برای چنین روزی برنامهریزی نشده باشد، جدایی شرکا میتواند به نابودی کامل کسبوکار و دعاوی حقوقی طولانی منجر شود. | درج بند کامل “خروج، واگذاری سهمالشرکه و انحلال”: این بند باید شامل موارد زیر باشد: – حق تقدم خرید: در صورت تمایل یک شریک به خروج، سایر شرکا برای خرید سهم او حق تقدم دارند. – نحوه ارزشگذاری سهم: مکانیزم قیمتگذاری سهم شریک خارج شونده باید از قبل مشخص باشد (مثلاً بر اساس میانگین سودآوری سه سال آخر یا طبق نظر کارشناس). – شرایط فسخ و انحلال: مواردی که منجر به انحلال اجباری مشارکت میشود (مانند ورشکستگی یا تخلف اساسی یکی از شرکا) باید لیست شوند. |
| ۶. نادیده گرفتن مالکیت داراییهای نامشهود (برند، دستور پخت، پیج اینستاگرام) | نام تجاری (برند) فست فود، دستور پختهای خاص، و صفحه اینستاگرام با دنبالکنندگان زیاد، داراییهای بسیار ارزشمندی هستند. اگر در قرارداد مشخص نشود که این داراییها متعلق به “مشارکت” است، پس از انحلال، شریکی که آنها را ایجاد کرده (مثلاً سرآشپز یا مدیر بازاریابی) میتواند آنها را با خود برده و کسبوکار مشابهی راهاندازی کند. | ایجاد بند “مالکیت فکری و داراییهای نامشهود”: “کلیه حقوق مادی و معنوی مربوط به نام تجاری، لوگو، دستور پختها، و کلیه حسابهای کاربری در شبکههای اجتماعی که برای این کسبوکار ایجاد میشود، متعلق به شخصیت حقوقی شرکت (یا خود مشارکت) بوده و جزو داراییهای مشترک محسوب میگردد و هیچ یک از شرکا به تنهایی حقی نسبت به آنها نخواهد داشت.” |

کاربر مهمان –
سلام، من و دوستم تصمیم گرفتیم یک فست فود راهاندازی کنیم و میخواهیم یک قرارداد مشارکت تنظیم کنیم. میخواستم بدونم چه نکاتی رو باید توی قرارداد ذکر کنیم تا بعداً دچار مشکل نشیم؟
فول فایل –
سلام! برای تنظیم یک قرارداد مشارکت فست فود، باید به چند نکته کلیدی توجه کنید. اول از همه، باید سهم هر یک از شرکا در سرمایهگذاری و سود و زیان بهطور دقیق مشخص بشه. همچنین، وظایف و مسئولیتهای هر شریک باید بهوضوح تعیین بشه تا در آینده دچار اختلاف نشید. بهتره مدت زمان قرارداد و شرایط فسخ اون رو هم مشخص کنید. در نهایت، توصیه میکنم حتماً با یک وکیل مشورت کنید تا قرارداد شما از نظر قانونی مشکلی نداشته باشه.