توضیحات
عبارت فریبنده «پشتیبانی رایگان» در انتهای توافقنامه، اگر بدون قید و شرط و محدودیت زمانی باشد، برنامهنویس را به برده ابدی کارفرما تبدیل میکند. در سفارشدهی سامانههای دیجیتال، جنگ اصلی بر سر تعریف «توسعه» در برابر «رفع ایراد» است. کارفرما معمولاً پس از تحویل نسخه نهایی، ایدههای جدیدی به ذهنش میرسد (مثلاً اضافه کردن یک دکمه گزارشگیری جدید) و اصرار دارد که اینها جزئی از همان قرارداد اولیه و وظیفه پشتیبانی است. برای جلوگیری از این سوءاستفاده، باید «سند تحلیل نیازمندیها» به عنوان پیوست لاینفک قرارداد امضا شود و قید گردد که هر امکانی خارج از این لیست، مستلزم قرارداد الحاقی و هزینه جداگانه است. همچنین دوره «تست پذیرش» بسیار حیاتی است؛ باید بازه زمانی مشخصی (مثلاً دو هفته) تعیین شود که کارفرما سیستم را بررسی کند و ایرادات را یکجا اعلام نماید. اگر پس از این تاریخ خطایی گزارش شود که ناشی از تغییر سرور یا دستکاری کاربران باشد، رفع آن مشمول هزینه خواهد بود. عدم تعیین تکلیف مالکیت کدهای منبع (سورس) نیز میتواند دست کارفرما را برای توسعههای بعدی توسط تیم دیگر ببندد یا برعکس، باعث شود برنامهنویس کدی را که فروخته، جای دیگری استفاده کند.

کاربر مهمان –
اگر در حین اجرای قرارداد فروش نرمافزار سفارشی، خریدار درخواست تغییرات بیشتری در نرمافزار داشته باشد، چگونه باید این موضوع را مدیریت کنم تا هم رضایت مشتری جلب شود و هم هزینهها و زمانبندی پروژه تحت کنترل بماند؟
فول فایل –
برای مدیریت درخواستهای تغییرات در حین اجرای قرارداد، بهتر است از ابتدا در قرارداد بندی برای تغییرات پیشبینی کنید. این بند باید شامل فرآیند بررسی و تایید تغییرات، هزینههای اضافی و تاثیرات زمانی باشد. با این روش، هرگونه تغییر باید به صورت رسمی درخواست و تایید شود و هزینهها و زمانبندی جدید به مشتری اعلام گردد. این کار به شما کمک میکند تا هم رضایت مشتری را جلب کنید و هم پروژه را در چارچوب زمانی و بودجهای که تعیین کردهاید نگه دارید.