لوگو وکیل
سبد خرید

قرارداد اجاره روزانه منزل

1 دیدگاه
تا پایان تخفیف
ساعت‌
دقیقه
ثانیه

129.000 تومان

اصلاح‌شده بر اساس تجربه اختلافات حقیقی
این قرارداد دوره‌ای بازبینی و بهینه می‌شوند
تاریخ بروزرسانی

1404/10/09

توضیحات

تحویل کلید یک آپارتمان مبله برای چند شب اقامت، شاید ساده‌ترین نوع کسب درآمد از ملک به نظر برسد، اما اگر چارچوب حقوقی آن محکم نباشد، می‌تواند ملک را به صحنه جرم تبدیل کند. خطر اصلی در این توافقات کوتاه‌مدت، استفاده مستاجر از ملک برای اعمال خلاف قانون یا برگزاری مهمانی‌های پرسر و صدا است که پای پلیس و همسایگان را وسط می‌کشد. در متن سند باید صراحتاً قید شود که اجاره‌کننده مسئولیت تمام اتفاقات رخ داده در ملک را می‌پذیرد و حق واگذاری آن به غیر را ندارد. همچنین اخذ مدارک شناسایی معتبر و نگهداری آن‌ها تا پایان مدت اقامت، به همراه دریافت وجه نقد به عنوان «ودیعه جبران خسارت»، تنها راهکاری است که اگر مهمانِ یک‌شبه، لوازم خانه را تخریب کرد یا سرقت نمود، دست مالک به جایی بند باشد.

اجاره منزل مبله یکی از روش‌هایی است که برای مسافران، دانشجویان، کارمندان و سایر افرادی که به دنبال یک محل اقامت موقت هستند، مناسب است. این روش به آن‌ها امکان می‌دهد که بدون نیاز به خرید یا حمل وسایل خانگی، از یک خانه با تمام امکانات استفاده کنند. اما برای اجاره منزل مبله، باید برخی نکات حقوقی و قانونی را در نظر گرفت. در این مقاله، به برخی از این نکات پرداخته‌ایم.

 

دانلود نمونه قرارداد اجاره روزانه منزل

 

 

قرارداد اجاره روزانه منزل

  • قرارداد اجاره منزل مبله: قرارداد اجاره منزل مبله یک نوع قرارداد حقوقی است که در آن صاحب‌خانه یا موجر، حق استفاده و بهره‌برداری از منزل خود را به همراه تمام وسایل و اثاث آن به شخص دیگری یا مستاجر، برای مدت زمانی معین و در قبال دریافت اجاره‌بها و ودیعه، واگذار می‌کند. قرارداد اجاره منزل مبله باید شامل مشخصات طرفین، مشخصات منزل، موضوع و هدف قرارداد، مبلغ و نحوه پرداخت اجاره‌بها و ودیعه، مدت و زمان‌بندی قرارداد، تعهدات و مسئولیت‌های طرفین، تضمینات و ضمانت‌های قرارداد، حل اختلافات و امضاء و تاریخ قرارداد باشد. قرارداد اجاره منزل مبله باید با رعایت شرایط و ضوابط مندرج در قانون مدنی تنظیم شود. قانون مدنی بخش‌های آمره و تکمیلی دارد که باید در تنظیم قرارداد رعایت شوند. قوانین آمره قطعی و لازم الاجرا هستند و طرفین نمی‌توانند بر خلاف آن‌ها توافق کنند. به عنوان مثال، یکی از قوانین آمره در خصوص قرارداد اجاره منزل مبله، محکوم شدن صاحب‌خانه به تحویل منزل در حالت سالم و قابل استفاده است. قوانین تکمیلی نیز در صورت عدم توافق طرفین لازم الاجرا هستند. به عنوان مثال، چگونگی پاسخگوئی صاحب‌خانه در صورت بروز خسارت به منزل یا وسایل آن.
  • تنظیم رسمی یا عادی قرارداد: قرارداد اجاره منزل مبله را می‌توان به صورت رسمی یا عادی تنظیم کرد. قرارداد رسمی منزل مبله در دفترخانه‌های اسناد رسمی تنظیم و امضا می‌شود و دارای اعتبار بالاتری است. قرارداد عادی منزل مبله توسط طرفین خودشان تنظیم و امضا می‌شود و دارای اعتبار کمتری است. تنظیم رسمی قرارداد الزامی نیست و تنظیم عادی قرارداد نیز کفایت می‌کند. اما برای جلوگیری از بروز اختلافات و مشکلات حقوقی، توصیه می‌شود که قرارداد را به صورت رسمی در دفترخانه ثبت کنید.
  • مبلغ و نحوه پرداخت اجاره‌بها و ودیعه: مبلغ اجاره‌بها منزل مبله باید با توجه به موقعیت، مساحت، تجهیزات و بازار منطقه تعیین شود. مبلغ اجاره‌بها منزل مبله معمولاً بالاتر از منزل خالی است. نحوه و زمان پرداخت اجاره‌بها منزل مبله باید در قرارداد ذکر شود. به علاوه، صاحب‌خانه می‌تواند از مستاجر یک مبلغ به عنوان ودیعه در قبال تحویل منزل درخواست کند. ودیعه یک نوع تضمین است که صاحب‌خانه در صورت بروز خسارت به منزل یا وسایل آن، از آن استفاده کند. شرایط بازگشت یا کسر از ودیعه باید در قرارداد ذکر شود.
  • تعهدات و مسئولیت‌های طرفین: طرفین قرارداد اجاره منزل مبله باید تعهدات و مسئولیت‌های خود را در قبال کار و استفاده از منزل بطور صریح و شفاف بنویسند. به عنوان مثال، صاحب‌خانه باید منزل را در حالت سالم و قابل استفاده به مستاجر تحویل دهد و از هر گونه عیب و نقص پنهان آگاهی دهد. مستاجر باید منزل را با حفظ و نگهداری مناسب استفاده کند و در صورت بروز خسارت یا سرقت به صاحب‌خانه اطلاع دهد.

قرارداد اجاره روزانه منزل

خلاصه این قرارداد در قالب جدول به شرح زیر است:

عنوان شرح
موضوع قرارداد اجاره روزانه یک منزل به مستأجر برای اقامت موقت
مدت اجاره مدت زمان اقامت روزانه یا چندروزه بر اساس توافق
مبلغ اجاره تعیین مبلغ اجاره به‌صورت روزانه و روش‌های پرداخت
تعهدات مالک تأمین شرایط مناسب اقامت، تضمین امکانات و تحویل ملک در وضعیت مطلوب
تعهدات مستأجر رعایت نظافت منزل، حفظ و نگهداری از اموال، و پرداخت به‌موقع اجاره
ودیعه و ضمانت شرایط ودیعه و بازگشت آن پس از اتمام مدت اجاره
شرایط فسخ قرارداد شرایط لغو یا فسخ قرارداد توسط هر یک از طرفین
مسائل حقوقی پوشش تعهدات قانونی، بیمه‌ها، و مسئولیت‌های ناشی از خسارات احتمالی

 

تحلیل اشتباهات رایج در قرارداد اجاره روزانه منزل (اقامت کوتاه‌مدت)

 

اشتباه رایج توضیح حقوقی راهکار عملی
۱. استفاده از فرمت و قوانین اجاره بلندمدت این بزرگترین و رایج‌ترین اشتباه است. قراردادهای اجاره بلندمدت اصولاً مشمول “قانون روابط موجر و مستأجر مصوب ۱۳۷۶” هستند که برای سکونت و اقامت به عنوان محل زندگی اصلی فرد طراحی شده است. اما اجاره روزانه، ماهیتی شبیه به خدمات هتلداری و اقامتی دارد و بیشتر تابع قواعد عمومی قراردادها در قانون مدنی (ماده ۱۰) و توافق طرفین است. اعمال قوانین اجاره بلندمدت (مانند فرآیندهای زمان‌بر تخلیه از طریق شورای حل اختلاف) با ماهیت سریع و موقت این نوع اجاره در تضاد است و می‌تواند برای مالک بسیار دردسرساز شود. استفاده از عنوان و چارچوب صحیح:
– عنوان قرارداد را به صراحت “قرارداد اقامت کوتاه‌مدت مبله” یا “قرارداد اسکان موقت” بگذارید.
– در یکی از بندهای اولیه قرارداد، صراحتاً قید کنید: “این قرارداد صرفاً جهت اقامت موقت و کوتاه‌مدت منعقد گردیده و به هیچ عنوان مشمول قوانین روابط موجر و مستأجر مصوب ۱۳۷۶ ناظر بر اماکن مسکونی جهت سکونت دائم نمی‌باشد و تابع ماده ۱۰ قانون مدنی و شرایط مندرج در همین قرارداد است.”
۲. عدم تنظیم فهرست دقیق اموال و وضعیت ملک (صورت‌جلسه تحویل) در اجاره‌های روزانه، ملک معمولاً به صورت مبله و با تمام امکانات واگذار می‌شود. اگر فهرستی دقیق از اموال موجود (مبلمان، لوازم برقی، ظروف و…) و وضعیت سلامت آن‌ها در زمان تحویل به مستأجر تنظیم و توسط طرفین امضا نشود، در صورت بروز خسارت یا مفقودی، اثبات ادعای مالک بسیار دشوار خواهد بود. طبق قاعده حقوقی “البینه للمدعی”، بار اثبات ادعا بر دوش مدعی (مالک) است و بدون این فهرست، ادعای او به سادگی قابل انکار است. تنظیم “پیوست فهرست اموال و شرایط تحویل ملک”:
– یک پیوست جامع تهیه کنید که در آن تمام وسایل موجود به تفکیک و با ذکر جزئیات (مثلاً: یک دستگاه تلویزیون ۴۲ اینچ ال‌جی، مدل X، سالم و روشن) لیست شوند.
– وضعیت کلی ملک مانند تمیزی، رنگ دیوارها و سلامت شیرآلات نیز در آن ذکر شود.
– این پیوست باید در لحظه تحویل کلید به امضای هر دو طرف برسد. گرفتن عکس و فیلم از وضعیت ملک در حضور مستأجر نیز یک راهکار مکمل بسیار هوشمندانه است. در زمان تخلیه نیز همین فهرست مبنای تحویل گرفتن ملک قرار می‌گیرد.
۳. ابهام در مورد مسئولیت جبران خسارات عبارات کلی مانند “حفظ و نگهداری از اموال” کافی نیست. باید مشخص شود که مرز بین “استهلاک متعارف” (مثلاً کم‌رنگ شدن یک حوله پس از استفاده) و “خسارت ناشی از تقصیر” (مثلاً شکستن یک لیوان یا سوزاندن فرش) کجاست. عدم شفافیت در این مورد، منجر به اختلافات شدید بر سر مبلغ ودیعه (ودیعه تضمین) در پایان اقامت می‌شود. درج بند “مسئولیت‌ها و جبران خسارت”:
– به صراحت قید کنید که مستأجر مسئول جبران هرگونه خسارتی است که در اثر استفاده نامتعارف، سهل‌انگاری یا تقصیر او یا همراهانش به ملک و اموال آن وارد شود.
– فرآیند را مشخص کنید: “در صورت بروز خسارت، مالک حق دارد پس از ارائه مستندات (مانند عکس، فیلم یا فاکتور تعمیر)، هزینه آن را از محل مبلغ ودیعه تضمین کسر نموده و باقیمانده را به مستأجر مسترد نماید.”
– می‌توانید لیستی از هزینه‌های خسارات مشخص را نیز به عنوان جریمه تعیین کنید (مثلاً هزینه شستشوی ویژه در صورت کشیدن سیگار در واحد).
۴. عدم پیش‌بینی قوانین و مقررات اقامتی (House Rules) مالک نمی‌تواند انتظار داشته باشد که مستأجر از قوانین نانوشته ساختمان یا ویلا تبعیت کند. مواردی مانند ممنوعیت استعمال دخانیات، عدم ورود حیوانات خانگی، ساعت سکوت، محدودیت در تعداد مهمانان و ممنوعیت برگزاری جشن، اگر در قرارداد ذکر نشوند، از نظر قانونی الزام‌آور نیستند و مالک نمی‌تواند به استناد آن‌ها قرارداد را فسخ کرده یا جریمه‌ای مطالبه کند. تنظیم “پیوست مقررات اقامت”:
– پیوستی شفاف و مشخص شامل قوانین اصلی تهیه کنید:
ساعت ورود (Check-in) و خروج (Check-out)
حداکثر ظرفیت نفرات مجاز برای اقامت
قوانین مربوط به استعمال دخانیات، حیوانات خانگی و برگزاری مهمانی.
ساعت سکوت (مثلاً از ۱۱ شب تا ۸ صبح)
نحوه استفاده از مشاعات (پارکینگ، استخر و…)
– در قرارداد ذکر کنید که “نقض هر یک از موارد مندرج در پیوست مقررات، به منزله تخلف اساسی از قرارداد بوده و به مالک حق فسخ فوری قرارداد و تخلیه ملک و همچنین ضبط بخشی از ودیعه به عنوان جریمه را می‌دهد.”
۵. ابهام در شرایط لغو رزرو (کنسلی) یکی از پرتکرارترین منابع اختلاف، لغو رزرو از سوی مالک یا مستأجر است. اگر سیاست شفافی برای کنسلی وجود نداشته باشد، در صورت لغو، تکلیف مبالغ پیش‌پرداخت شده نامشخص خواهد بود و می‌تواند منجر به شکایت شود. درج “بند شرایط لغو رزرو”:
– یک سیاست کنسلی شفاف و منصفانه تدوین کنید. برای مثال:
– “لغو رزرو تا ۷۲ ساعت قبل از تاریخ شروع اقامت: بازگشت کامل پیش‌پرداخت.”
– “لغو رزرو بین ۷۲ تا ۲۴ ساعت قبل از شروع اقامت: کسر ۵۰٪ از مبلغ پیش‌پرداخت به عنوان جریمه.”
– “لغو رزرو در کمتر از ۲۴ ساعت مانده به شروع اقامت: عدم بازگشت پیش‌پرداخت.”
– شرایط لغو از سوی مالک را نیز (در موارد اضطراری) با ذکر تکلیف بازپرداخت کامل وجه به مستأجر، مشخص کنید.
۶. عدم احراز هویت دقیق مستأجر و همراهان عدم دریافت مدارک هویتی معتبر از مستأجر و همراهان او یک ریسک بزرگ امنیتی و حقوقی برای مالک است. در صورت وقوع هرگونه جرم یا حادثه در ملک، مالک به دلیل عدم شناسایی ساکنین، ممکن است با مسئولیت قانونی مواجه شود. همچنین مراکز انتظامی بر ثبت اطلاعات هویتی مهمانان تأکید دارند. الزام به ارائه مدارک هویتی:
– در قرارداد قید کنید که “مستأجر موظف است در بدو ورود، اصل کارت ملی هوشمند یا شناسنامه جدید خود و کلیه همراهان را جهت احراز هویت به مالک ارائه دهد.”
– اسامی و کدملی تمام افراد ساکن در ملک باید در قرارداد یا پیوست آن ذکر شود.
– تصریح کنید که اقامت افراد غیر از نفرات ذکر شده در قرارداد، ممنوع است.

 

1 دیدگاه برای قرارداد اجاره روزانه منزل

  1. مرضیه عزیزی

    خیلی عالی بود یک منزل 50 متری دارم که از طریق سایت شب اجاره میدادم واقعا بعضی وقتا کلافه میشدن از نظر این که کل هزینه ای که دریافت میکردم خرج خونه میشد خیلی بی مسئولیت هستن بعضیا

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *