لوگو وکیل
سبد خرید

قرارداد اتمام شراکت

دسته بندی
2 دیدگاه
تا پایان تخفیف
ساعت‌
دقیقه
ثانیه

169.000 تومان

اصلاح‌شده بر اساس تجربه اختلافات حقیقی
این قرارداد دوره‌ای بازبینی و بهینه می‌شوند
تاریخ بروزرسانی

1405/06/01

توضیحات

جدا کردن سفره شراکت تجاری، اغلب دشوارتر و پرهزینه‌تر از شروع آن است، زیرا پای دارایی‌های ناملموسی در میان است که با ماشین‌حساب قابل شمارش نیستند. وقتی دو شریک تصمیم به جدایی می‌گیرند، تقسیم موجودی انبار یا پول نقد بانک کار ساده‌ای است، اما جنگ واقعی بر سر «اعتبار کسب‌وکاز»، «شماره تلفن‌های رُند» و «لیست مشتریان وفادار» درمی‌گیرد. اگر در سند فسخ شراکت، تکلیف «نشان تجاری» (برند) و اینکه چه کسی حق ادامه فعالیت با آن نام را دارد مشخص نشود، هر دو طرف با زدن تابلوهای مشابه، مشتریان را سردرگم کرده و اعتبار گذشته را نابود می‌کنند. نکته حیاتی دیگر، تعهد به عدم رقابت است؛ شریک جدا شده نباید اجازه داشته باشد بلافاصله در مغازه کناری، همان کسب‌وکار را راه بیندازد و با استفاده از اطلاعات محرمانه قبلی، مشتریان را به سمت خود بکشد. علاوه بر این، تسویه حساب دیون پنهان دولتی (مثل مالیات‌های قطعی نشده سال‌های قبل یا بدهی‌های بیمه) باید با اخذ تضامین معتبر انجام شود؛ در غیر این صورت، شریکی که مانده است، سال‌ها بعد باید جریمه تخلفات دوران شراکت را به تنهایی بپردازد.

قرارداد اتمام شراکت چیست؟

قرارداد اتمام شراکت یا “قرارداد پایان شراکت” به توافق‌نامه‌ای اطلاق می‌شود که شرایط و مراحل پایان یک شراکت تجاری یا مدنی را مشخص می‌کند.

دانلود نمونه قرارداد اتمام شراکت

 

  1. تعریف طرفین: نام و مشخصات کامل شرکا و نقش‌های آن‌ها در شراکت.
  2. دلایل اتمام شراکت: بیان علل اتمام شراکت، مانند رسیدن به تاریخ مقرر، تصمیم مشترک، ورشکستگی، یا دیگر دلایل قانونی.
  3. تسویه حساب: توضیح جزئیات مربوط به تسویه حساب‌ها، شامل تقسیم دارایی‌ها و بدهی‌ها، تعیین سهم هر شریک و روش‌های تسویه.
  4. انتقال مالکیت: نحوه انتقال مالکیت دارایی‌ها، اموال و حقوق به شرکای باقی‌مانده یا دیگر افراد.
  5. تعهدات و مسئولیت‌ها: بیان هرگونه تعهد یا مسئولیت باقی‌مانده شرکا پس از اتمام شراکت.
  6. حفاظت از اطلاعات محرمانه: مشخص کردن اینکه چگونه اطلاعات و دارایی‌های معنوی شرکت باید حفظ شوند.
  7. حل و فصل اختلافات: تعیین نحوه حل و فصل اختلافات احتمالی که ممکن است در روند اتمام شراکت پیش آید.
  8. تاریخ و امضا: تاریخ امضای قرارداد و امضای شرکا به‌عنوان تایید بر توافق.

 

این قرارداد مخصوص چه کسانی است؟

قرارداد اتمام شراکت می‌تواند به جلوگیری از اختلافات و سوء تفاهم‌ها در آینده کمک کند و اطمینان حاصل کند که تمام مراحل به‌درستی و قانونی انجام شود.

  1. شرکای تجاری: افرادی که به‌عنوان شرکای تجاری در یک شرکت، کسب‌وکار یا پروژه همکاری می‌کنند و تصمیم به پایان همکاری خود دارند.
  2. شرکت‌های تضامنی: در شرکت‌های تضامنی، شرکا به‌طور مشترک و مسئولانه در برابر بدهی‌ها و تعهدات شرکت پاسخگو هستند. اتمام شراکت در این نوع شرکت‌ها نیاز به قراردادی دقیق دارد.
  3. شرکت‌های با مسئولیت محدود: اگر شرکای یک شرکت با مسئولیت محدود تصمیم به پایان شراکت بگیرند، باید تمامی جزئیات مربوط به تسویه حساب و تقسیم دارایی‌ها در قرارداد مشخص شود.
  4. شرکای مدنی: افرادی که در قالب یک شراکت مدنی (مانند شراکت در پروژه‌های غیر تجاری) همکاری کرده‌اند و به‌دنبال پایان این همکاری هستند.
  5. موسسات و نهادها: نهادها یا موسساتی که به‌عنوان شرکای مدنی در فعالیت‌های خاص همکاری کرده‌اند و نیاز به تعیین شرایط پایان همکاری دارند.
  6. پروژه‌های مشترک: افرادی که در یک پروژه مشترک همکاری کرده و به دنبال تعیین شرایط پایان همکاری خود هستند.

این قرارداد به‌خصوص در مواردی که ارتباطات مالی و حقوقی بین شرکا وجود دارد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند تا از حقوق و مسئولیت‌های هر طرف به‌درستی محافظت شود.

 

مزایای داشتن این قرارداد چیست؟

  1. تعیین شرایط پایان شراکت
  2. تسویه حساب منصفانه
  3. محافظت از حقوق شرکا
  4. کاهش احتمال اختلافات
  5. مدیریت دارایی‌ها و بدهی‌ها
  6. حفظ اطلاعات محرمانه
  7. شفافیت قانونی
  8. ایجاد نظم و انضباط
  9. تسهیل انتقال مالکیت
  10. تعیین مسئولیت‌ها و تعهدات باقی‌مانده

 

عواقب عدم استفاده از این قرارداد چیست؟

  1. اختلافات بین شرکا
  2. عدم شفافیت مالی
  3. مسئولیت‌های نامشخص
  4. تعیین نادرست دارایی‌ها و بدهی‌ها
  5. پاسخگویی قانونی مشکل
  6. خطر از دست دادن اطلاعات محرمانه
  7. افزایش هزینه‌های حقوقی
  8. پایان نامنظم همکاری
  9. مشکلات در انتقال مالکیت
  10. عدم رعایت قوانین و مقررات

تحلیل اشتباهات رایج در “قرارداد اتمام شراکت”

 

اشتباه رایج توضیح حقوقی راهکار
۱. عدم تعیین تکلیف نهایی بدهی‌ها و دیون آتی (مهم‌ترین اشتباه) شرکا معمولاً دارایی‌های مشهود را تقسیم کرده و تصور می‌کنند شراکت تمام شده است. اما تکلیف بدهی‌ها به اشخاص ثالث (مانند تأمین‌کنندگان)، بدهی‌های مالیاتی یا بیمه‌ای که ممکن است ماه‌ها یا سال‌ها بعد مشخص و مطالبه شود، چه می‌شود؟ طبق قانون، در یک شراکت مدنی (ثبت نشده)، مسئولیت شرکا در برابر دیون، تضامنی است. یعنی طلبکار می‌تواند کل طلب را از هر یک از شرکا وصول کند. یک قرارداد انحلال که در مورد بدهی‌های آتی سکوت کرده، یک بمب ساعتی حقوقی است. ایجاد بند صریح “تعهد به پرداخت دیون حال و آتی”:
۱. تهیه یک لیست کامل از کلیه بدهی‌های شناخته شده مشارکت و تعیین مسئول پرداخت هر یک.
۲. درج یک بند الزام‌آور برای بدهی‌های آینده: “طرفین متعهد می‌گردند کلیه دیون و بدهی‌های احتمالی آتی مشارکت (اعم از مالیاتی، تأمین اجتماعی، یا حقوقی) که مربوط به دوره شراکت بوده ولی در آینده مشخص و قطعی می‌گردد را به نسبت سهم‌الشرکه خود پرداخت نمایند. هر شریکی که قانوناً مجبور به پرداخت مبلغی بیش از سهم خود شود، حق رجوع به سایر شرکا برای دریافت مابه‌التفاوت سهم آن‌ها را خواهد داشت.”
۲. فقدان بند “ابراء و تسویه حساب قطعی و نهایی” (Final Release) هدف از این قرارداد، ایجاد یک نقطه پایان قطعی است. اگر در قرارداد بندی برای تسویه حساب نهایی و ابراء (آزاد کردن ذمه) یکدیگر وجود نداشته باشد، راه برای طرح ادعاهای جدید در آینده باز می‌ماند. ممکن است یکی از شرکا بعداً مدعی شود که در محاسبات اشتباهی رخ داده یا طلبی را فراموش کرده است. درج بند قاطع “ابراء و اسقاط کافه خیارات”:
این بند باید به طور شفاف و بدون ابهام در انتهای قرارداد بیاید: “طرفین با امضای این قرارداد، صراحتاً اقرار و اعلام می‌دارند که کلیه حقوق و مطالبات مالی و غیرمالی خود ناشی از دوره مشارکت را به طور کامل از یکدیگر دریافت نموده و فهمیده‌اند و بدین‌وسیله ذمه یکدیگر را در خصوص کل دوره شراکت، به طور کامل و قطعی ابراء می‌نمایند و ضمن اسقاط کافه خیارات ولو خیار غبن فاحش، حق هرگونه ادعا و اعتراض حقوقی و کیفری در حال و آینده را از خود سلب و ساقط نمودند.”
۳. نادیده گرفتن دارایی‌های نامشهود (برند، لیست مشتریان، خطوط تلفن و…) اغلب، باارزش‌ترین دارایی‌های یک کسب‌وکار، نامشهود هستند. در زمان انحلال، شرکا ممکن است فقط به تقسیم میز و صندلی فکر کنند و تکلیف نام تجاری (برند)، لوگو، خطوط تلفن رند، وب‌سایت، و صفحات شبکه‌های اجتماعی را مشخص نکنند. این امر باعث می‌شود یکی از شرکا بعداً از این دارایی‌ها به نفع خود استفاده کرده و رقابت ناعادلانه‌ای را ایجاد کند. ایجاد جدول یا پیوست “تعیین تکلیف دارایی‌های نامشهود”:
باید به صورت لیستی و دقیق، تکلیف این دارایی‌ها مشخص شود:
– “مالکیت نام تجاری ‘…’ و دامنه وب‌سایت مربوطه به شریک الف منتقل می‌گردد.”
– “صفحه اینستاگرام با شناسه ‘…’ و کلیه محتوای آن به شریک ب واگذار می‌شود.”
– “لیست مشتریان و اطلاعات تماس آن‌ها به صورت مشترک در اختیار هر دو شریک قرار می‌گیرد.”
۴. ابهام در نحوه ارزش‌گذاری و تقسیم دارایی‌های مشهود صرفاً تقسیم فیزیکی اموال (مثلاً “کامپیوتر برای تو، پرینتر برای من”) بدون ارزش‌گذاری دقیق آن‌ها، منصفانه نیست و باعث اختلاف می‌شود. باید یک مبنای مورد توافق برای ارزش‌گذاری وجود داشته باشد تا تقسیم نهایی عادلانه باشد. توافق بر سر روش ارزش‌گذاری قبل از تقسیم:
“کلیه دارایی‌های منقول و غیرمنقول مشارکت، ابتدا توسط کارشناس رسمی دادگستری منتخب طرفین / یا بر اساس توافق کتبی طرفین، ارزش‌گذاری شده و سپس بر اساس آن ارزش‌ها و به نسبت سهم‌الشرکه، میان شرکا تقسیم می‌گردد. صورت‌جلسه تفصیلی تقسیم اموال که به امضای طرفین می‌رسد، جزء لاینفک این قرارداد است.”
۵. عدم رعایت تشریفات قانونی انحلال (در خصوص شرکت‌های ثبت شده) اگر مشارکت در قالب یک شرکت تجاری ثبت شده (مانند با مسئولیت محدود یا سهامی) باشد، صرف تنظیم یک قرارداد انحلال میان شرکا کافی و قانونی نیست. انحلال شرکت نیازمند طی تشریفات قانون تجارت است: ۱- برگزاری مجمع عمومی فوق‌العاده، ۲- تعیین مدیر تصفیه، ۳- ثبت انحلال در اداره ثبت شرکت‌ها، ۴- انتشار آگهی انحلال. نادیده گرفتن این مراحل یعنی شرکت از نظر قانونی هنوز منحل نشده و همچنان دارای شخصیت حقوقی و مسئولیت است. انجام کامل فرآیند قانونی انحلال شرکت:
در این حالت، این قرارداد باید در راستای اجرای فرآیند قانونی باشد.
“این قرارداد در راستای اجرای مصوبه مجمع عمومی فوق‌العاده مورخ … شرکت … (سهامی خاص/با مسئولیت محدود) مبنی بر انحلال شرکت تنظیم گردیده است. طرفین متعهد به همکاری کامل با مدیر تصفیه منتخب، جهت پیشبرد فرآیند قانونی تصفیه مطابق با قانون تجارت می‌باشند.”
۶. سکوت در مورد تعهدات پس از انحلال چه کسی مسئول بایگانی و نگهداری اسناد و مدارک مالی مشارکت برای مدت قانونی (حداقل ۱۰ سال) است؟ چه کسی پاسخگوی استعلامات احتمالی آینده از سوی ادارات دولتی خواهد بود؟ می‌توان تعهدات عدم رقابت یا عدم افشای اطلاعات را نیز در این بخش گنجاند. درج بند “تعهدات پس از انحلال”:
“مسئولیت نگهداری از دفاتر قانونی و اسناد مالی مشارکت برای مدت ۱۰ سال بر عهده شریک الف می‌باشد و ایشان موظف است در صورت نیاز، دسترسی سایر شرکا را به اسناد فراهم نماید.” می‌توان شروطی مانند “تعهد هر یک از طرفین به عدم رقابت در محدوده … و به مدت … سال” را نیز اضافه کرد.

 

 

1 دیدگاه برای قرارداد اتمام شراکت

  1. یاسر سمیعی

    ممنون از فایلتون خیلی میترسیدم سر مسائل مالی به اختلاف بخوریم این قرارداد همه جزئیات رو داره فقط یه سوال میشه بخش محرمانگی اطلاعات رو خودمون تکمیل تر کنیم یا باید همین باشه ؟

    • فول فایل

      بله، بخش مربوط به محرمانگی اطلاعات کاملاً قابل ویرایش و تکمیل هست. می‌تونید بسته به نوع شراکت‌تون، مواردی مثل مدت زمان محرمانگی، جزئیات اطلاعاتی که نباید افشا بشن، یا حتی جریمه‌های احتمالی در صورت نقض تعهد رو بهش اضافه کنید. البته قرارداد NDA جداگانه هم در سایت هست میتونید استفاده کنید لینکش رو براتون ارسال کردم

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *